02-11-07

Keulen

Ergens tussen mijn zes en twaalf jaar.

Nadat mijn duim was genezen, alléz hij hangt er terug aanvast, hebben ze mij in een kliniek gebracht in Keulen om mijn duim toch beter te kunnen krijgen. Ze hebben er niks aan kunnen doen, enkel wat oefeninkskes heb ik moeten doen, mijn duim is nu half stijf als het ware. Éénmaal thuis praatte ik Duits aan tafel zonder dat ik het besefte, maar kinderen kunnen rap omswitchen van taal. Ik praatte zo goed Duits dat zelfs de duisters het niet hebben gemerkt dat ik ne Bels ben. Nu ben ik uiteraard ne hele hoop vergeten en is mijn tongval alsof ik een hete patat in mijn mond heb.

12:03 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: keulen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.