13-11-07

mijn eerste en laatste gevecht

Ergens tussen mijn zes en twaalf.

Denkelijk was ik rondom de tien jaar, er was op school een jongen -waarvan ik de naam allang ben vergeten- die kop en nek groter was dan mij, enorm fors gebouwd die mij constant aan het treiteren was.

Ik ontweek hem zo veel mogelijk, toch kwam hij steeds op mij af om een duw te geven altijd maar opnieuw, elke schooldag. Op een gegeven moment escaleerde het en begon hij een gevecht uit te lokken, we stonden op een heuvel, op de één of andere manier vielen we na zijn constante geduw de heuvel af.

Tijdens het naar beneden rollen had ik op de één of andere manier plots zijn strot vast met mijn rechterhand, intussen waren we uitgerold, ik pitste zijn strot dicht tot hij bijna wit zag. Met een paar vingers had ik hem in mijn greep, ik moet toegeven ik was van mijn eigen verschoten.

Mijn benen en handen trilde van de schrik, maar van hem heb ik voor de rest van mijn leven geen last meer gehad, het was nu hij die mij ontweek. Dit was mijn eerste gevecht, maar tevens ook mijn laatste.

14:57 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gevecht |  Facebook |

Commentaren

Ook dat heb ik ooit gedaan en ik verschoot me rot toen.
Maar weet je, dat komt omdat men ver over je grens gegaan was. Alé, zo zie ik dat nu he.
groetjes

Gepost door: maike | 13-11-07

zo zie ik het ook maike

Gepost door: watje | 13-11-07

De commentaren zijn gesloten.