03-12-07

mijn aanpassingsjaar

Ik was 12.

Het schooljaar na mijn accident. Zoals vermeld werd ik in een aanpassingsjaar gezet. Maar vermits in onze gemeenschap de school maar tot het zesde studiejaar ging moest ik met de bus naar een andere stad die ook bezet werd door het Belgische leger. Het was de eerste keer dat ik in een grote school zat, en groot bedoel ik dan met enorm veel volk. Ik voelde mij al direct helemaal niet op mijn gemak, ik werd niet echt aanvaard. Waarom niet? Weet ik zelf niet, zal wel aan mijn eigen gelegen hebben.

 

Men -mijn nieuwe klasgenoten- had ook niet veel begrip dat ik nog niet zo goed te been was. Voor mij was het fysiek een zwaar jaar vanwege mijn been. Het was ook de eerste keer dat ik ‘s middags  niet thuis kon gaan om te eten, ik kreeg dus mijn boterhammen mee naar school. Het waren lange middagpauzes, anderhalf uur lang. Daar ik geen enkele kameraad had heb ik het hele schooljaar gewoon alleen op de speelplaats gezeten op een muurtje wachtend tot eindelijk de les terug begon.

 

In de les Frans was er iets vreemds aan de hand. Desondanks mijn haat voor Frans deed ik mijn best in de klas. Ik had namelijk twee jaar achterstand, in het vijfde en zesde kregen we namelijk Franse les van iemand die zelf geen woord Frans kon. Het ging zelfs zo goed dat ik het zelfs begon te begrijpen op dat niveau uiteraard. Ik maakte enorme vordingen als je bedenkt vanwaar ik kwam. Maar dat had ik enkel te danken aan een lerares die het enorm goed kon uit leggen, en die ook inzag wie er problemen mee heeft om dan extra aandacht te geven.

 

Eigenlijk had ik in die school geen enkel klagen over de leerkrachten. De hel moet nog komen.

15:31 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Vreemde eend in de bijt...is toch voor beide kanten aftasten. Kan heel lastig zijn...
Liefs,

Gepost door: Nantie | 05-12-07

:( De hel moest nog komen? Lastig is dat zo die lange middagpauzes: ik heb ze ook gekend.

Gepost door: ambereyes | 06-12-07

hallokes blogje in nieuw kleedje gestoken

eenzaam jongetje was jij wel hé...het doet mij denken aan mijn buurmeisje toen ik 5 tot zeven jaar was en die omdat ze achterlijk was ook alleen op de speelplaats stond. Uit medeleven heb ik dan ook eens getracht om tot haar leefwereld binnen te dringen met het gevolg dat ik als geschenk luizen had.

Gepost door: Life angel | 07-12-07

hey LA tja, die luizen kan zij niks aan doen hé, kan iedereen hebben, alleen het krijgt natuurlijk de verkeerde dimensie erbij hé.
een andere kleedje heb ik gedaan op aanvraag.

Gepost door: watje | 07-12-07

De commentaren zijn gesloten.