09-12-07

mijn hobby's

Mijn eerste en tweede observatiejaar.

Mijn eerste en grootste frustratie hier in België was dat ik enorm ver moest rijden om onderdelen voor mijn hobby te gaan halen. In Duitsland was reeds mijn hobby begonnen in de modelbouw, niet de modelbouw met afstandsbediening, maar de gewone. Daar had ik alles in handbereik met een oneindige keuze van bouwdozen en materialen.

In België was het korts bijzijnde winkel meer dan 30 km verwijderd. Zelfs voor één potje verf reed ik er met de fiets naar toe. Dan was het nog een zaak waar de keuze nogal beperkt was tegenover in Duitsland, en nog beperkter waar ik juist interesse in had.

Mijn niveau was al ver gevorderd waardoor mijn eisen ook hoog lagen, zowel voor mijzelf als de winkel, en ja, daar hadden ze geen kloten en heb ook al dikwijls met een vies gezicht en leeg handen terug naar huis moeten fietsen omdat ze niks hebben wat ik moet hebben. Het waren dan ook nog onbeschofteriken ook nog in Hasselt waar ze me nog het eerst aanspreken in het Frans, ja hallo, dacht dat Hasselt Limburg was, hier voor het eerst heb ik geleerd wat dikke nekken zijn.

Intussen had ik al een nieuwe hobby gevonden, ook eentje waar ik niemand voor nodig had en dus alleen kon doen, alleen die koste een bom geld. Hierdoor is het gekomen dat ik zo gierig als een pot was geworden, ik wilde namelijk absoluut sparen voor een reflexcamera en later uitbreidingen van het assortiment en een doka uitrusting ten koste van alles. Het is ook daardoor dat ik later nooit ben mee gegaan naar een fuif of op café of whatever, en dan nog, vrienden had ik toch niet, dus so what hé. (toegegeven: nu heb ik er spijt van, maar gedane zaken kennen geen keer hé, of hoe zeggen ze dat alweer?)

20:51 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Hihihi... 'gedane zaken nemen geen keer' hihi. Idd. Daarom ook; geen spijt hebben. Het is destijds een keuze (bewust of onbewust, maakt niet uit) geweest. Ook die keuze heeft de rest van je leven beïnvloed en je gemaakt tot wie je nu bent. Bovendien... geen vrienden? "I am thy friend!" ;)

Gepost door: Nantie | 10-12-07

@Nantie geen vrienden? dat was toen hé;-)
maar ik weet wel heus dat het voornamelijk aan mijn eigen lag (ligt)
PS: ik beschouw u ook als een vriend, maar dat heb je ongetwijfeld allang gemerkt. ik weet het dat het geen goede eigenschap van mij is (in het algemeen) om zulke zaken niet kenbaar te maken met woorden, de meesten zullen het wel "merken".

Gepost door: watje | 10-12-07

hobby's en gaan we daar een beetje van kunnen bewonderen, van je hobby's?

Wat je opzij schrijft van toch ondanks alle negatieve ervaringen het gevoel te hebben een gelukkige jeugd gehad te hebben. Wel heb ik ook hoor. Soms schrijf je zo'n nare ervaring neer en op het eerste zicht lijkt het dan of iemand wel heel ongelukkig moet geweest zijn, maar ja zijn momentopname's hé.

hihi en jij bent voor mij toch ook al heel speciaal.

btw heb vandaag al gebeld met www.psylos.be om volgend jaar een wandelpartner voor iemand met psychische problemen te zijn.

Gepost door: Life angel | 10-12-07

ik herken dit Ik had vroeger (vroeger hé) geen vrienden en ik was al heel erg op mezelf gericht. Ik ben ook moeilijk om vriendschap onder woorden te brengen. Schrijven gaat me beter af. Maar wat vroeger was, is er niet meer, misschien heeft het je gemaakt tot wie je bent nu.
Maar het vergt moed om dit op te schrijven, denk ik en je bent zeker niet blijven steken, integendeel.

Gepost door: ambereyes | 10-12-07

helabatjes ! 't is nooit te laat om vrienden te maken hé! en allen samen (zie maar hieronder) zullen we daar eens iets aan doen zè! straks moe je ons nog de deur uitjagen na al ons "geprosit"
lieve groet

Gepost door: luna llena | 13-12-07

De commentaren zijn gesloten.