11-01-08

eerste jaar wetenschappen

Mijn eerste jaar wetenschappen.
Dit was een absolute ramp, ik haalde helemaal het niveau niet. Maar er kwamen reeds andere factoren waarbij mijn haat tegen leerkrachten alsmaar groter werd door hun gedrag om ons te beschouwen als hun broodwinning in plaats van dat hun job hun roeping zou moeten zijn. De eerste dag in de les fysica vergeet ik nooit: hij kende niemand van de leerlingen, wij kenden hem niet, toch riep hij namen op en keek wie we waren, die namen die hij vernoemde waaronder mijn naam en die van mijn broer: jullie gaan dit jaar buizen. (hoe kon hij dat al weten???) inderdaad, we waren allemaal gebuisd die hij toen vernoemde. Het vreemde was dat hij zelf ontslagen werd het volgend schooljaar, toeval???  Er was nog iets vreemds aan de hand, we hadden minder buizen dan sommigen anderen die wel een A-attest kregen. Nog iets vreemds: bij het onderdeel elektriciteit en mechanica was ik compleet gebuisd, snapte ik helemaal gene jota van, waar sturen ze ons naartoe? Jawel we hadden de keuze om de elektrische of mechanische richting te gaan als we niet wilde blijven zitten, ik wilde blijven zitten, maar mocht van thuis niet, dus heb ik de elektrische richting maar gekozen. Nog iets raars, daar waar ik een kei in was, namelijk wiskunde (hoe moeilijker het werd hoe liever ik  het had), die richting was in hun (leraars) mening niet geschikt voor mij (nota bena: ik was toen gewoonweg de beste van de klas in wiskunde, ik kon het zelfs beter uitleggen aan mijn medestudenten dan de leerkracht). Het enigste wat ik niet kon waren de formules van buiten kennen, geef me de bestaande formules en de tijd en ik loste de moeilijkste vragen op, yep simpele vragen kon ik weer niet L, hoofdrekenen heb ik trouwens ook nog nooit gekund, pfff nu nog niet (moet nog steeds op mijn vingers tellen)

20:13 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

speciaal geval gij hoor. Goed in wiskunde. Hoofdrekenen ging bij mij ook niet, maar had meer te maken met faalangst dan dat ik het niet kon. Ik kon de tijdsdruk niet aan en als ik het niet onmiddellijk zag begon ik al te panikeren en was ik aan het denken dat de leerkracht zo dadelijk zou zeggen schrijf neer, in plaats van me te concentreren op de som.

Maar deed wiskunde niet graag

Gepost door: Life angel | 13-01-08

Jammer hé van die wiskunde: want ik lees hier toch wel dat je over analytisch vermogen beschikt en dat telt: da's wiskunde. Ook al hoorthoofdrekenen daarook toe hoor, maar uiteindelijk is dat ook inzicht. Maar dat onthouden hé, ... da's een ander hersendeel denk ik.
Hoofdrekenen heb ik nooit gekund kwestie van dat uit mijn hoofd te kunnen.

Gepost door: ambereyes | 13-01-08

Wiskunde is voor veel mensen een problemen en de meeste haten het. Ik vond wiskunde leuk (ben altijd al een rare geweest hé) en was er ook niet slecht in.
Maar nu zit ik hier ook met iemand die slecht is in de wiskunde en de leerkrarcht wil haar daarvoor in de beroeps steken, terwijl heel de klas (op 2 leerlingen na)gebuisd zijn. Als er enkele leerlingen buizen hebben ligt het bij de leerlingen, als er slechts 2 leerlingen door zijn ligt het volgens mij aan de leerkracht, maar kom, zij weten het altijd beter hé. Dus ben ik nu na mijn uren bijles aan het geven. Gisteren heb ik 5 minuten uitleg gegeven waarna ze alle oefeningen nagenoeg feilloos maakte. Misschien moeten haar leerkracht wiskunde en ik van job wisselen?
Maar probeer aan het advies van de leerkrachten of het CLB niet uit te geraken, dat lukt toch niet. Mijn broer kon zogezegd alle richtingen aan terwijl hij vanaf het begin niks snapte van om het even welke wetenschap. Hij heeft dan zelf maar het wijze besluit genomen talen te volgen.

Gepost door: Nadia | 14-01-08

De commentaren zijn gesloten.