07-11-07

sterren en netels

Ergens tussen mijn zes en twaalf.

Het moet ergens tijdens de zomer geweest zijn, tenminste het was niet koud, ik had een t-shirt aan. Het was al donker. Mijn broer en ik waren nog aan het fietsen, we hadden besloten om terug naar huis te fietsen. Maar ik was zo in de wolken door die prachtige sterren in de hemel die ik aan het bekijken was. Ik kan mij geen maan meer herinneren.

In ieder geval was ik al fietsend naar de prachtige fonkelende sterren aan het kijken, prachtig, fantastisch, waarschijnlijk zat ik al in dagdromenland. Plots kende deze pracht een abrupt einde, ik reed met de fiets tegen een borduur en ik tuimel over de fiets heen zo in een bos met overwoekerde netels. Ik danste en schreeuwde van de pijn richting huiswaarts. Mijn broer had nu ook mijn fiets vast en zegde dat ik moet stoppen met janken.

Meerdere buurtbewoners hadden reeds hun voordeuren geopend om te zien wat er allemaal gaande was. Uiteraard hielp niemand hé. Ik zat compleet vol met blaren van de netels, mijn kopke, mijn nek, mijn buik, mijn armen, kortom overal, zelfs in mijn mond.

Éénmaal thuis heeft mijn moeder mij van kop tot teen ingesmeerd met boter. Of dat heeft geholpen herinner ik mij niet meer.   

16:49 Gepost door watje in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: netels, sterren |  Facebook |